عجب شروع سال سردی !

بالاخره سال 87 هم داره تموم میشه.... سالی که تقریبا تا اینجا فیتیله پیچ ترین سال زندگیم بوده. ... نمی دونم؟ شاید بهتر بگم بعضی چیزا هستن که نتیجشون  دست آدم نیست... آدم باید تلاشش رو بکنه و نا امید نشه.... بقول کتاب کتاب دین و زندگی "اساس همه شادی ها در زندگی، رضایت و آرامش درونیست" . در واقع مهم اینه که ما از تلاشی که برای انجام کاری انجام می دیم راضی باشیم.   

احساس می کنم هنوز کنکور تاثیرات منفیش کاملا برطرف نشده... باید بیشتر تلاش کنم تا اینکه به حالت عادی برگردم: اجتماعی تر +  با تمرکزتر + با پشتکارتر .

این آخر آخرا از دست این کاراری حاشیه ای هم خسته شدم... شیطونه می گه اصلا بی خیال این facebook  بشم !! خداییش آدمامو معتاد می کنه. ( اونم با این اینترنت دیزلی ! )

اخرا هم موافقت انتقالیم به دانشگاه تهران هم به امرکبیر اومده... متاسفانه آموزش دانشگاه تا اینجا قفلم کرده. (یه چیزی تو مایه های برده داری! تا دانشگاه رضایت نده، حتی اگه ناسا هم بخوادتت، می تونی بری !) ببینم چه می کنمش .... انشائ الله درست بشه ما هم بریم ....

 

خلاصه اینکه نمی دونم آخر این چهار سال چه بلایی به سرم بیاد !

 

 

 

نرم نرمک می رسد اینک بهار،

 خوش بحال روزگار،

 خوش بحال چشمه ها و دشت ها،

 خوش بحال دانه ها و سبزه ها،

 خوش بحال غنچه های نیمه باز...

 

   برگه های سال 1387 خورشیدی هم ورق خورد و هم اکنون در آستانه فرارسیدن بهار سال جدید هستیم....

 با آرزوی اینکه سال جدید طلیعه ی موفقیت های بزرگ برای همگی دوستانم باشد در لحظه حلول سال نو با زمزمه کردن دعای عرفانی " یا مقلب القلوب و الابصار"  برای منم دعا کنید !