اینجا را چکنویس نام نهادیم ، به یاد آن چکنویس دوران قدیم، به آنجا که با کلی عشق و وفاداری نوشته بودمش...

همه دلتنگی هام رو با خودش برد.... چکنویس

"وای که چه طعنه زنند بر من و مردمان من" .... جه سختی ، چه دشمنی ، چه کینه ، .... نفرت

 

 اما؛

 دوباره ؛

می نویسم ! .... تا شاید روحم را زنده کنم ،

از شادابی ، سرور ، عشق ، صفا ، محبت             

                                                        و یاد او !