نمی دونم انتخاب رشته ی سال پیش چه فلسفه ای داشت... بر هر حال الان که دارم به رتبه های کنکور امسال نگاه می کنم، ظاهرا زیاد به بچه های غیر بومی ظلم نشده ... از این لحاط لا اقل خوشحالم. اما چه کنم هنوز هم از خودم می پرسم "چرا"؟ 

انتخاب رشته ی کنکور سراسری پدیده ای آشوبناک (Chaotic)هستش. بدین معنی که تغییرات کوچکی در نحوه ی انتخاب، می تونه تغییرات بسیار بزرگی در نتایج ایجاد کنه.  نمی دونم باید به رییس جمهور به خاطر این کارش چی بگم، ولی با اون امضای کوچکی که زیر نامه ی بومی سازی زده بود، باعث رنجش و آواره شدن بسیاری شد، که می دونم هیچ وقت ازش نخواهند گذشت.

گذشت زمان همه چیز رو پاک می کنه.... ما آدم ها، بر خلاف رایانه ها، بشر فراموشکاری هستیم، اما حقیقت همواره زنده خواهد بود و حق به حق دار خواهد رسید ! ( البته امیدوارم! )

Behind Blue Eyes

No one knows what it's like
    To be the bad man
    To be the sad man
            Behind blue eyes(…)
And no one knows
     What it's like to be hated
     To be fated to telling only lies

But my dreams they aren't as empty
As my conscience seems to be
I have hours, only lonely
      My love is vengeance
             That's never free!

No one knows what its like
To feel these feelings
      Like I do, and I blame you!
No one bites back as hard
     On their anger
     None of my pain and woe
     Can show through

No one knows what its like
      To be mistreated, to be defeated
            Behind blue eyes
No one knows how to say
           That they're sorry and don't worry !
           I'm not telling lies


No one knows what it’s like
To be the bad man, to be the sad man
          Behind blue eyes.